Christa, 11 augustus 2010
Indonesië , Bunaken 33°

Het afscheid

Het afscheid

Dit is mijn laatste verhaal van deze bijzondere reis.
Iedereen bedankt die interesse heeft gehad om de belevenissen te volgen en berichtjes achter te laten. Super!!
Zondag stond de boottocht en snorkelen op het programma, maar vanwege het slechte weer is dat helaas niet door gegaan. In Manado zijn die dag twee mensen verongelukt.

In het Amuranghuis hebben we het project afgesloten met een droomshow.
Deze avond hebben de drie verschillende groepen, Drama, Dans, en mijn Createam een presentatie gegeven van wat ze deze weken hebben geleerd. Watse en Ritsko zaten ook in het publiek.
Mijn groep heeft een modeshow gegeven, alle meiden waren modellen twee ervan droegen een jurk waarover ik in mijn vorige verslag heb verteld. Zelf hebben ze de choreografie in elkaar gezet met hier en daar wat aanwijzingen. Ze hebben ook gezorgd voor de versiering bij de twee verschillende locaties. Ik ben super trots op wat ze neer hebben gezet. Na alle presentaties hebben we gedanst met een hapje en een drankje. Toen het feest was afgelopen hebben we de versiering naar de feesttent van de school gebracht. Want maandag was immers de opening van het nieuwe gebouw.

We waren de dag van de opening vroeg op. Om her en der nog wat te helpen.
Maar hebben anderhalf uur moeten wachten op de bisschop van Manado, zo laat je hier dus merken hoe belangrijk je bent. Hij heeft het complex ingezegend. Hij sprak Nederlands, een man met veel interesse in het project. Vroeger heeft hij in Leeuwarden gewoond.
Er zijn twee traditionele dansen opgevoerd. De speeches duurden wel allemaal ontzettend lang, omdat je niet weet waar het over gaat. Maar tussen door hoorden we een paar keer onze namen. Daarna was het eindelijk zover dat een aantal klassen die wij les hebben gegeven hun presentatie gingen doen. Eerst kwamen mijn twee groepen. De peuters met hun hoedjes, en groep 3 met de kroontjes. De groep van Celine deed een dans op het WK nr. van Shakira, de groep van Dorien zong een lied Pak maar men hand van Nick en Simon. Dat was genieten, dat doet wel wat met je. Echt een bijzondere dag.

Dinsdag het afscheid. Heel erg moeilijk.. Tranen..
Van de docenten hebben we als dank twee mooie sarongs gekregen. Van verschillende kinderen in het Amuranghuis kreeg ik ook nog allemaal presentjes tot aan het laatste moment aan toe.

Toen ging de auto richting Manado waar ze op de boot zijn gestapt naar Bunaken.
We hebben nog een behoorlijk lange tijd aan wal gelegen omdat de papieren van de passagiers gecontroleerd moesten worden vanwege het incident van zondag.
We zitten nu in een ressort. Ik heb al een heerlijke massage van een uur gehad. Morgen gaan we een dolfijnen tour doen ik hoop dat ze zich laten zien, en een kijkje nemen in de onderwater wereld.
Vrijdag gaat onze vlucht terug naar Amsterdam.


Liefs,

Christa

www.kinderenvanamurang.nl

Met HalloBuitenland.nl kun je Christa in Indonesië echt goedkoop bellen!